Titel
Waanzin en betovering : Claude Monet en de waterlelies
Schrijver
King, Ross
Taal
Nederlands
ISBN
9789023436690
Uitgever
Amsterdam : De Bezige Bij, 2017
Prijs
€ 49,75
Bijzonderheden
464 pag., afbeeldingen in kleur en zwart/wit, paperback met flappen, in goede staat
Meer info
Oorspronkelijke titel: Mad Enchantment (2016)
Vertaling: Ronald Jonkers
Beeld voorzijde: 'Waterlelies', Claude Monet
Beeld achterzijde: Monet in de tuin van het huis in Giverny
Met kaarten - Monet-stamboom - bibliografie, noten en register
De waterlelieschilderijen van Claude Monet behoren tot de meest geliefde kunstwerken van de vorige eeuw. Al zijn ze nog zo bekend, slechts weinigen weten dat deze rustgevende afbeeldingen werden geschilderd in een periode vol onrust en droefheid van de kunstenaar.
Vlak na elkaar brak de Eerste Wereldoorlog uit, verloor Monet zijn vrouw en een zoon en begon hij, inmiddels 71 jaar, blind te worden. Tot overmaat van ramp werd zijn reputatie onder vuur genomen door een nieuwe generatie kunstenaars – onder aanvoering van Picasso en Matisse – die openlijk afrekende met de impressionisten. Hoewel Monet vocht tegen zelftwijfel, depressie en ouderdom, schilderde hij op gigantische doeken zijn waterlelies, in de hoop dat dit hem weer energie zou geven.
Met hulp van niet eerder ontdekte brieven, memoires en ander bronmateriaal en door zich te concentreren op de dramatische omstandigheden waaronder Monet de waterlelies schilderde, schetst Ross King een aangrijpend en origineel portret van de nadagen van deze wereldberoemde schilder.
(flaptekst)
Claude Monet (1840 – 1926) was een Frans impressionistisch kunstschilder. Hij geldt als een van de meest invloedrijke schilders van zijn tijd. Zijn losse penseelstreken en aandacht voor natuurlijke veranderingen leidden tot een schilderstijl die het gevoel van een scène belangrijker maakte dan haar exacte vorm. Met zijn werk Impression, soleil levant (1872) legde hij de grondtoon van het impressionisme.
Monet werkte op uiteenlopende locaties in Frankrijk en verbleef enkele jaren in Londen. De landschapschilder Eugène Boudin inspireerde Monet om in de buitenlucht (en plein air) te schilderen. Zijn laatste en misschien wel bekendste werkperiode bracht hij door in Giverny, waar hij zijn tuin — met zijn beroemd geworden Waterlelies (Nymphéas) — gebruikte als voornaamste inspiratiebron.
Zijn benadering inspireerde niet alleen tijdgenoten, maar ook latere generaties kunstenaars, onder wie de fauvisten en abstract-expressionisten. Door het belang van directe waarneming en persoonlijke indruk te benadrukken, brak Monet met vaste regels van perspectief en compositie. Zijn oeuvre markeerde een keerpunt in de schilderkunst, dat de weg vrijmaakte voor vernieuwing en experiment.
Na eerst vooral karikatuurtekeningen gemaakt te hebben, begon Monet op 24-jarige leeftijd met het schilderen van landschappen in de buitenlucht, op aanraden van de Normandische schilder Eugène Boudin. Monet schilderde vooral de landschappen uit de omgeving waar hij woonde. In Argenteuil het beroemde veld met klaprozen, en in Giverny scènes uit de beroemde tuin van Monet, die later een toeristische trekpleister is geworden. Als Monet buiten schilderde, probeerde hij in zijn werk 'het moment' te vangen. Dit is goed te zien in de serie Kathedraal van Rouen (Monet), waarin hij tientallen keren dezelfde kerk schilderde, maar steeds met ander weer en op een ander moment van de dag. Hierdoor ontstaan schilderijen met verschillende kleuren en vormen. Monet werkte dikwijls tegelijkertijd aan meerdere schilderijen uit een serie, omdat het licht van de dag steeds veranderde.[4]
Camille of De vrouw in de groene jurk uit 1866 was het enige schilderij waarmee Monet op de Salon succes oogstte. Sindsdien werd het werk van Monet meerdere malen geweigerd door de jury van de salon en exposeerde hij zijn werk op de Salon des Refusés met andere kunstenaars die werden afgewezen, zoals Paul Cézanne, Camille Pissarro, Armand Guillaumin, Johan Jongkind, Henri Fantin-Latour, James Whistler, en Édouard Manet, wie de beroemde schilderij “Le Déjeuner sur l'herbe,” had tentoongesteld, deze werd gezien als schandalige belediging voor de smaak In 1874 exposeerde hij werk op de Eerste tentoonstelling van de impressionisten.
Het schilderij Impression, Soleil levant uit 1872 werd aanvankelijk geridiculiseerd door de kunstkritiek en door het publiek, en gaf aanleiding tot het begrip 'impressionisme'. Kunstcriticus Louis Leroy scheef: Indruk – ik was er zeker van. Ik zei net tegen mezelf, omdat ik onder de indruk was, dat het een soort indruk moest geven…[6] Dit werk werd tentoongesteld in de op last van Napoleon III geopende Salon des Refusés, waar toen ook andere werken hingen die geweigerd waren voor de toonaangevende Salon de Paris. Het publiek kwam in grotere aantallen naar deze salon van de 'geweigerden' dan naar de officiële salon, al was het maar om de spot te drijven met deze nieuwlichters, maar uiteindelijk zouden de geweigerden algemene erkenning krijgen.
Ross King (1962) is a Canadian novelist and non-fiction writer. He began his career by writing two works of historical fiction in the 1990s, later turning to non-fiction, and has since written several critically acclaimed and best-selling historical works.
King's first novel, Domino, (1995), tells the story of a castrato singer seen through the experience of an aspiring painter in the London of the 1770s.
In 1998, King published Ex-Libris, his second work of historical fiction. Set in London and Prague, it chronicles how a London bookseller's search in the 1660s for a missing manuscript leads him unwittingly into a world of deception and murder.
Brunelleschi's Dome: The Story of the Great Cathedral in Florence (2000) describes how the Italian architect Filippo Brunelleschi designed what still stands as the largest masonry dome ever built: the dome of the cathedral of Santa Maria del Fiore, completed in 1436. Brunelleschi's Dome marked King's transition from novelist to writer of art histories and biographies.[1] Brunelleschi's Dome was on the bestseller lists of the New York Times, the Boston Globe and the San Francisco Chronicle, and was the recipient of several awards including the 2000 Book Sense Nonfiction Book of the Year.
Michelangelo and the Pope's Ceiling, (2002), follows the four arduous years during which Michelangelo painted the ceiling of the Sistine Chapel amid the political and religious intrigues of early sixteenth-century Rome. For Michelangelo and the Pope's Ceiling, King was nominated in 2003 for a National Book Critics Circle Award.
King's next book, The Judgment of Paris: The Revolutionary Decade That Gave the World Impressionism (2006), was met by much critical acclaim and considerable commercial success. By contrasting the works and lives of the French painters Ernest Meissonier and Édouard Manet, the book chronicles the dramatic transition by which the Impressionist painters changed the artistic vision of the late nineteenth- and early twentieth-century. King received Canada's 2006 Governor-General's Award for Non-Fiction for this book.[1]
His next project, part of the Eminent Lives series, was Machiavelli: Philosopher of Power (2007), a biography of Niccolò Machiavelli in which King illustrates the personal, social and political development of one of history's most famous political theorists.
Defiant Spirits: The Modernist Revolution of the Group of Seven (2010) looked at the Group of Seven organization of Canadian landscape artists that launched Canada's first nationalist art movement in the decades after the First World War.[1]
He was awarded Canada's 2012 Governor General's Award for English-language non-fiction for Leonardo and the Last Supper, his examination of da Vinci's iconic 15th century religious mural.[2] In 2017, he won the RBC Taylor Prize for his book Mad Enchantment: Claude Monet and the Painting of the Water Lilies.[3]
In 2021, King published The Bookseller of Florence, a nonfiction book about Vespasiano da Bisticci.
(Wikipedia)
Vertaling: Ronald Jonkers
Beeld voorzijde: 'Waterlelies', Claude Monet
Beeld achterzijde: Monet in de tuin van het huis in Giverny
Met kaarten - Monet-stamboom - bibliografie, noten en register
De waterlelieschilderijen van Claude Monet behoren tot de meest geliefde kunstwerken van de vorige eeuw. Al zijn ze nog zo bekend, slechts weinigen weten dat deze rustgevende afbeeldingen werden geschilderd in een periode vol onrust en droefheid van de kunstenaar.
Vlak na elkaar brak de Eerste Wereldoorlog uit, verloor Monet zijn vrouw en een zoon en begon hij, inmiddels 71 jaar, blind te worden. Tot overmaat van ramp werd zijn reputatie onder vuur genomen door een nieuwe generatie kunstenaars – onder aanvoering van Picasso en Matisse – die openlijk afrekende met de impressionisten. Hoewel Monet vocht tegen zelftwijfel, depressie en ouderdom, schilderde hij op gigantische doeken zijn waterlelies, in de hoop dat dit hem weer energie zou geven.
Met hulp van niet eerder ontdekte brieven, memoires en ander bronmateriaal en door zich te concentreren op de dramatische omstandigheden waaronder Monet de waterlelies schilderde, schetst Ross King een aangrijpend en origineel portret van de nadagen van deze wereldberoemde schilder.
(flaptekst)
Claude Monet (1840 – 1926) was een Frans impressionistisch kunstschilder. Hij geldt als een van de meest invloedrijke schilders van zijn tijd. Zijn losse penseelstreken en aandacht voor natuurlijke veranderingen leidden tot een schilderstijl die het gevoel van een scène belangrijker maakte dan haar exacte vorm. Met zijn werk Impression, soleil levant (1872) legde hij de grondtoon van het impressionisme.
Monet werkte op uiteenlopende locaties in Frankrijk en verbleef enkele jaren in Londen. De landschapschilder Eugène Boudin inspireerde Monet om in de buitenlucht (en plein air) te schilderen. Zijn laatste en misschien wel bekendste werkperiode bracht hij door in Giverny, waar hij zijn tuin — met zijn beroemd geworden Waterlelies (Nymphéas) — gebruikte als voornaamste inspiratiebron.
Zijn benadering inspireerde niet alleen tijdgenoten, maar ook latere generaties kunstenaars, onder wie de fauvisten en abstract-expressionisten. Door het belang van directe waarneming en persoonlijke indruk te benadrukken, brak Monet met vaste regels van perspectief en compositie. Zijn oeuvre markeerde een keerpunt in de schilderkunst, dat de weg vrijmaakte voor vernieuwing en experiment.
Na eerst vooral karikatuurtekeningen gemaakt te hebben, begon Monet op 24-jarige leeftijd met het schilderen van landschappen in de buitenlucht, op aanraden van de Normandische schilder Eugène Boudin. Monet schilderde vooral de landschappen uit de omgeving waar hij woonde. In Argenteuil het beroemde veld met klaprozen, en in Giverny scènes uit de beroemde tuin van Monet, die later een toeristische trekpleister is geworden. Als Monet buiten schilderde, probeerde hij in zijn werk 'het moment' te vangen. Dit is goed te zien in de serie Kathedraal van Rouen (Monet), waarin hij tientallen keren dezelfde kerk schilderde, maar steeds met ander weer en op een ander moment van de dag. Hierdoor ontstaan schilderijen met verschillende kleuren en vormen. Monet werkte dikwijls tegelijkertijd aan meerdere schilderijen uit een serie, omdat het licht van de dag steeds veranderde.[4]
Camille of De vrouw in de groene jurk uit 1866 was het enige schilderij waarmee Monet op de Salon succes oogstte. Sindsdien werd het werk van Monet meerdere malen geweigerd door de jury van de salon en exposeerde hij zijn werk op de Salon des Refusés met andere kunstenaars die werden afgewezen, zoals Paul Cézanne, Camille Pissarro, Armand Guillaumin, Johan Jongkind, Henri Fantin-Latour, James Whistler, en Édouard Manet, wie de beroemde schilderij “Le Déjeuner sur l'herbe,” had tentoongesteld, deze werd gezien als schandalige belediging voor de smaak In 1874 exposeerde hij werk op de Eerste tentoonstelling van de impressionisten.
Het schilderij Impression, Soleil levant uit 1872 werd aanvankelijk geridiculiseerd door de kunstkritiek en door het publiek, en gaf aanleiding tot het begrip 'impressionisme'. Kunstcriticus Louis Leroy scheef: Indruk – ik was er zeker van. Ik zei net tegen mezelf, omdat ik onder de indruk was, dat het een soort indruk moest geven…[6] Dit werk werd tentoongesteld in de op last van Napoleon III geopende Salon des Refusés, waar toen ook andere werken hingen die geweigerd waren voor de toonaangevende Salon de Paris. Het publiek kwam in grotere aantallen naar deze salon van de 'geweigerden' dan naar de officiële salon, al was het maar om de spot te drijven met deze nieuwlichters, maar uiteindelijk zouden de geweigerden algemene erkenning krijgen.
Ross King (1962) is a Canadian novelist and non-fiction writer. He began his career by writing two works of historical fiction in the 1990s, later turning to non-fiction, and has since written several critically acclaimed and best-selling historical works.
King's first novel, Domino, (1995), tells the story of a castrato singer seen through the experience of an aspiring painter in the London of the 1770s.
In 1998, King published Ex-Libris, his second work of historical fiction. Set in London and Prague, it chronicles how a London bookseller's search in the 1660s for a missing manuscript leads him unwittingly into a world of deception and murder.
Brunelleschi's Dome: The Story of the Great Cathedral in Florence (2000) describes how the Italian architect Filippo Brunelleschi designed what still stands as the largest masonry dome ever built: the dome of the cathedral of Santa Maria del Fiore, completed in 1436. Brunelleschi's Dome marked King's transition from novelist to writer of art histories and biographies.[1] Brunelleschi's Dome was on the bestseller lists of the New York Times, the Boston Globe and the San Francisco Chronicle, and was the recipient of several awards including the 2000 Book Sense Nonfiction Book of the Year.
Michelangelo and the Pope's Ceiling, (2002), follows the four arduous years during which Michelangelo painted the ceiling of the Sistine Chapel amid the political and religious intrigues of early sixteenth-century Rome. For Michelangelo and the Pope's Ceiling, King was nominated in 2003 for a National Book Critics Circle Award.
King's next book, The Judgment of Paris: The Revolutionary Decade That Gave the World Impressionism (2006), was met by much critical acclaim and considerable commercial success. By contrasting the works and lives of the French painters Ernest Meissonier and Édouard Manet, the book chronicles the dramatic transition by which the Impressionist painters changed the artistic vision of the late nineteenth- and early twentieth-century. King received Canada's 2006 Governor-General's Award for Non-Fiction for this book.[1]
His next project, part of the Eminent Lives series, was Machiavelli: Philosopher of Power (2007), a biography of Niccolò Machiavelli in which King illustrates the personal, social and political development of one of history's most famous political theorists.
Defiant Spirits: The Modernist Revolution of the Group of Seven (2010) looked at the Group of Seven organization of Canadian landscape artists that launched Canada's first nationalist art movement in the decades after the First World War.[1]
He was awarded Canada's 2012 Governor General's Award for English-language non-fiction for Leonardo and the Last Supper, his examination of da Vinci's iconic 15th century religious mural.[2] In 2017, he won the RBC Taylor Prize for his book Mad Enchantment: Claude Monet and the Painting of the Water Lilies.[3]
In 2021, King published The Bookseller of Florence, a nonfiction book about Vespasiano da Bisticci.
(Wikipedia)
Afbeeldingen
De Korenbloem
Nuenen 
Bestelt u meerdere boeken tegelijk, dan verzenden wij deze samen en betaalt u gereduceerde verzendkosten, afhankelijk van formaat en gewicht.
Bij bestellingen met een totaalbedrag van 50 euro of meer is binnen Nederland de verzending gratis bij bestellingen onder de 10 kg. (voor België: 70 euro of meer - onder de 2 kg).
De verzendkosten naar België variëren, afhankelijk van formaat en gewicht van het pakket.
Boeken worden met Track&Trace verzonden.
Verzendingen vinden plaats na ontvangst van uw betaling.
Let op: e-mails kunnen in uw spambox terecht komen!!!
- Alle boeken zijn compleet en verkeren in normale antiquarische staat, tenzij anders beschreven. Kleine onvolkomenheden, zoals een ingeplakte ex-libris of een naam op het schutblad, zijn niet altijd vermeld
- U handelt deze order direct af met De Korenbloem
- Na uw bestelling ontvangen u en De Korenbloem een bevestiging per e-mail. In de e-mail staan de naam, adres, woonplaats en telefoonnummer van De Korenbloem vermeld
- De Koper betaalt de verzendkosten, tenzij anders overeen gekomen
- De Korenbloem kan betaling vooraf vragen
- Boekwinkeltjes.nl probeert Kopers en Verkopers tot elkaar te brengen. Boekwinkeltjes.nl is echter nimmer partij bij een overeenkomst die gesloten wordt tussen Koper en Verkoper door gebruikmaking van de site. Als u een geschil hebt met één of meer gebruikers, dient u dit zelf op te lossen. U vrijwaart Boekwinkeltjes.nl van enigerlei vorderingen, aanspraken op schadevergoeding en dergelijke, verband houdende met dergelijke geschillen.