Titel
Van een kind
Schrijver
Bruggen - Caroline Lea de Haan (Smilde, 1 januari 1881 - Laren, 16 november 1932), Carry van
Taal
Nederlands
ISBN
9789023663843
Uitgever
Nijgh & Van Ditmar, pb 148 pag.
Prijs
€ 5,00(Excl. verzendkosten)
Bijzonderheden
1983 1e druk in deze vorm (1907)
Meer info
INHOUD:
Van een kind — 5
Onnozelheid vermoord — 53
De boete — 81
Rekkend stond ze op, leunde even duizelig aan den muur en ging de zonnige woonkamer binnen.
Japie, de dertienjarige, beweeglijke jongen, plaagziek, met schandere donkere oogen, kibbelde daar met den tienjarigen Maup over de verschillende redenen voor den Vastendag van den negenden Ab, die morgen zou zijn. Maup verwarde ze voortdurend met die voor den zeventienden Tammoez en werd dan door Japie gierend uitgelachen.
“Titus neemt Jeruzalem in”, stotterde eindelijk de kleinere jongen, half huilend.
“Verder”, gebood Japie, met een heerschersstem, plaaglust flikkerend in de donkere oogen.
“Ik weet niet wie... verbrandt de Apos... heilige Wetsrol.”
“Bres in de muren van Jeruzalem,” schoot Leentje te hulp, die hiervan zeker meende te wezen.
“Verbeeld je, dat ze eerst vasten omdat Jeruzalem ingenomen is en dan nog eens, om een bres in de muren,” gierde hij triomfantelijk, blij met zijn knapheid.
Hij wist altijd alles en kende altijd alles. Hij vastte om te bluffen, zelfs den onverplichten vastendag van den martelaar Gadalje, den dag na Rousj-Hasjono.
Op het Joodsche school, waar hij uit vrijen wil na zijn Barmitswo nog bleef komen, stak hij boven de anderen uit. Hij leerde er nu niet meer, want hij wist alles, dacht Leentje altijd, maar hij hielp er meneer Benjamins, den Rebbe, in ’t onderricht aan de kleineren. Die waren daar heelemaal niet van gediend, omdat hij streng en barsch als meerdere en heerscher tegen ze optrad, op kleine fouten loerde, en ze luidkeels uitlachte bij elke domheid.
Zelfs zijn broertje en zusje spaarde hij niet. Dat was verleden week nog gebleken!
Toen hadden ze een opstel over Simson moeten maken en zij, Leentje, was heel gewoon begonnen “Simson was de zoon van een man, Manoach genaamd.” Bij ongeluk had ze echter geschreven “Simson was een man, Manoach genaamd.” Iedereen kon toch wel zien, dat dat een schrijffout was.
Japie had net zoo lang gezeurd, tot hij de opstellen nazien en keuren mocht. Zij hadden den Rebbe allemaal gebedeld, dat hij ’t zelf zou doen, maar meneer Benjamins, die wel eens graag even een slaapje deed onder schooltijd, had Japie zijn zin gegeven. En toen dat gemeene vitten, en precies alsof ze alles moesten weten, hoe die vrouw heette… en die stad waar ze woonde... en hoe dat raadsel was... en hoeveel Filistijnen hij doodsloeg... meneer Benjamins zelf vroeg nooit zoo precies. En toen bij haar opstel “Meneer, meneer, wat staat hier voor onzin... begrijpt u dat menheer... ‘Simson was een man, Manoach genaamd.’” En allemaal flauwe grapjes."
Recensie uit Elseviers Geïllustreerd Maandschrift. Jaargang 29 (1919):
"Carry van Bruggen. Van een kind. N.V. Uitgeversmaatschappij ‘de Zonnebloem’, Apeldoorn, 1918.
Dit boekje kon in denzelfden tijd geschreven zijn als ‘Heleen’. Het ademt in een eendere sfeer van droomerigheid, het gaat even zacht en eentonig-verhalend voort in lange zinnen zonder veel rhythme. De schrijfster spint om ons heen een web van geheimzinnige onwerkelijkheid, waarin wij gevangen raken. Het is bekorend en tegelijk benauwend. Als ik aan Heleen terugdenk, dan heb ik de sensatie van me een angstige droom te herinneren, een droom waarin de dingen onwezenlijk zijn en toch levend.
Er is geen essentieel verschil tusschen Heleen en deze Lea en Leentje. Zij leven allen hun leventje van eenzelvig en droomerig kind, die de werkelijke dingen omhullen met het waas van hun verbeelding en van die verbeelding genieten als van meest echte realiteit. Zij hebben wonderlijke sensaties, waarvan zij genieten in hun eenzaamheid; aan belangrijke dingen gaan zij voorbij zonder ze te zien, omdat hun blik op het droombeeld, dat hen boeit, gevestigd blijft.... Het onbelangrijke krijgt diepe en geheime beteekenis, maar wat voor een ander de dichtbije werkelijkheid is, blijft voor haar van onwezenlijke en beperkte waarde.
...
‘De boete’, het verhaal van Leentje, het laatste van de drie uit den bundel, is het mooist, het sterkst, dunkt ons. Daar wordt ook die eentonig-vertellende toon verbroken, daar treden zoo nu en dan de personen sprekend en handelend op.
Carry van Bruggen's schrijfwijze mist soms de stevige structuur, die zulke lange, samengestelde volzinnen toch noodig hebben. De beeldende, litteraire woorden doen dat gebrek soms wel over het hoofd zien, maar wie langzaam en zorgvuldig herleest, kan de slordigheden van bouw en stijl niet altijd ontloopen...
Wij voelen, bij al dit moois en fijns, bijna weemoed door de gedachte: nog wat méér aandacht, wat meer beheersching - een strakker aanhalen van de lijnen der zinnen en wij zouden een waarlijk goed en schoon verhaal rijker zijn geweest."
Kinderpsychologie
Psychologische roman
Joodse cultuur
Tussenoorlogse literatuur
Jeugd en opgroeien
Zelfontdekking
Sensitiviteit
Unieke vertelstijl
Geschiktheid voor Bibliotherapie
Van een kind is een waardevol boek voor bibliotherapie vanwege de psychologische diepgang in de belevingswereld van een sensitief, introspectief kind. Thema’s zoals zelfontdekking, eenzaamheid, en emotionele worstelingen kunnen lezers helpen hun eigen kindertijd of persoonlijke gevoelens te verkennen en verwerken. Het boek biedt een inkijk in de unieke gevoeligheid en wereldbeleving van het kind, wat therapeutisch inzicht kan bieden voor lezers die vergelijkbare gevoelens van vervreemding of introspectie ervaren.
Van een kind — 5
Onnozelheid vermoord — 53
De boete — 81
Rekkend stond ze op, leunde even duizelig aan den muur en ging de zonnige woonkamer binnen.
Japie, de dertienjarige, beweeglijke jongen, plaagziek, met schandere donkere oogen, kibbelde daar met den tienjarigen Maup over de verschillende redenen voor den Vastendag van den negenden Ab, die morgen zou zijn. Maup verwarde ze voortdurend met die voor den zeventienden Tammoez en werd dan door Japie gierend uitgelachen.
“Titus neemt Jeruzalem in”, stotterde eindelijk de kleinere jongen, half huilend.
“Verder”, gebood Japie, met een heerschersstem, plaaglust flikkerend in de donkere oogen.
“Ik weet niet wie... verbrandt de Apos... heilige Wetsrol.”
“Bres in de muren van Jeruzalem,” schoot Leentje te hulp, die hiervan zeker meende te wezen.
“Verbeeld je, dat ze eerst vasten omdat Jeruzalem ingenomen is en dan nog eens, om een bres in de muren,” gierde hij triomfantelijk, blij met zijn knapheid.
Hij wist altijd alles en kende altijd alles. Hij vastte om te bluffen, zelfs den onverplichten vastendag van den martelaar Gadalje, den dag na Rousj-Hasjono.
Op het Joodsche school, waar hij uit vrijen wil na zijn Barmitswo nog bleef komen, stak hij boven de anderen uit. Hij leerde er nu niet meer, want hij wist alles, dacht Leentje altijd, maar hij hielp er meneer Benjamins, den Rebbe, in ’t onderricht aan de kleineren. Die waren daar heelemaal niet van gediend, omdat hij streng en barsch als meerdere en heerscher tegen ze optrad, op kleine fouten loerde, en ze luidkeels uitlachte bij elke domheid.
Zelfs zijn broertje en zusje spaarde hij niet. Dat was verleden week nog gebleken!
Toen hadden ze een opstel over Simson moeten maken en zij, Leentje, was heel gewoon begonnen “Simson was de zoon van een man, Manoach genaamd.” Bij ongeluk had ze echter geschreven “Simson was een man, Manoach genaamd.” Iedereen kon toch wel zien, dat dat een schrijffout was.
Japie had net zoo lang gezeurd, tot hij de opstellen nazien en keuren mocht. Zij hadden den Rebbe allemaal gebedeld, dat hij ’t zelf zou doen, maar meneer Benjamins, die wel eens graag even een slaapje deed onder schooltijd, had Japie zijn zin gegeven. En toen dat gemeene vitten, en precies alsof ze alles moesten weten, hoe die vrouw heette… en die stad waar ze woonde... en hoe dat raadsel was... en hoeveel Filistijnen hij doodsloeg... meneer Benjamins zelf vroeg nooit zoo precies. En toen bij haar opstel “Meneer, meneer, wat staat hier voor onzin... begrijpt u dat menheer... ‘Simson was een man, Manoach genaamd.’” En allemaal flauwe grapjes."
Recensie uit Elseviers Geïllustreerd Maandschrift. Jaargang 29 (1919):
"Carry van Bruggen. Van een kind. N.V. Uitgeversmaatschappij ‘de Zonnebloem’, Apeldoorn, 1918.
Dit boekje kon in denzelfden tijd geschreven zijn als ‘Heleen’. Het ademt in een eendere sfeer van droomerigheid, het gaat even zacht en eentonig-verhalend voort in lange zinnen zonder veel rhythme. De schrijfster spint om ons heen een web van geheimzinnige onwerkelijkheid, waarin wij gevangen raken. Het is bekorend en tegelijk benauwend. Als ik aan Heleen terugdenk, dan heb ik de sensatie van me een angstige droom te herinneren, een droom waarin de dingen onwezenlijk zijn en toch levend.
Er is geen essentieel verschil tusschen Heleen en deze Lea en Leentje. Zij leven allen hun leventje van eenzelvig en droomerig kind, die de werkelijke dingen omhullen met het waas van hun verbeelding en van die verbeelding genieten als van meest echte realiteit. Zij hebben wonderlijke sensaties, waarvan zij genieten in hun eenzaamheid; aan belangrijke dingen gaan zij voorbij zonder ze te zien, omdat hun blik op het droombeeld, dat hen boeit, gevestigd blijft.... Het onbelangrijke krijgt diepe en geheime beteekenis, maar wat voor een ander de dichtbije werkelijkheid is, blijft voor haar van onwezenlijke en beperkte waarde.
...
‘De boete’, het verhaal van Leentje, het laatste van de drie uit den bundel, is het mooist, het sterkst, dunkt ons. Daar wordt ook die eentonig-vertellende toon verbroken, daar treden zoo nu en dan de personen sprekend en handelend op.
Carry van Bruggen's schrijfwijze mist soms de stevige structuur, die zulke lange, samengestelde volzinnen toch noodig hebben. De beeldende, litteraire woorden doen dat gebrek soms wel over het hoofd zien, maar wie langzaam en zorgvuldig herleest, kan de slordigheden van bouw en stijl niet altijd ontloopen...
Wij voelen, bij al dit moois en fijns, bijna weemoed door de gedachte: nog wat méér aandacht, wat meer beheersching - een strakker aanhalen van de lijnen der zinnen en wij zouden een waarlijk goed en schoon verhaal rijker zijn geweest."
Kinderpsychologie
Psychologische roman
Joodse cultuur
Tussenoorlogse literatuur
Jeugd en opgroeien
Zelfontdekking
Sensitiviteit
Unieke vertelstijl
Geschiktheid voor Bibliotherapie
Van een kind is een waardevol boek voor bibliotherapie vanwege de psychologische diepgang in de belevingswereld van een sensitief, introspectief kind. Thema’s zoals zelfontdekking, eenzaamheid, en emotionele worstelingen kunnen lezers helpen hun eigen kindertijd of persoonlijke gevoelens te verkennen en verwerken. Het boek biedt een inkijk in de unieke gevoeligheid en wereldbeleving van het kind, wat therapeutisch inzicht kan bieden voor lezers die vergelijkbare gevoelens van vervreemding of introspectie ervaren.
Afbeeldingen
Ponsava Books
Leidschendam 
Deelnemer als particulier sinds het begin van Boekwinkeltjes in 2002 - mr drs Hans P. van Weeren, Karekietlaan 6, 2261 CK Leidschendam. Bank NL34INGB0000150049. Verzendkosten: alleen de PostNL kosten (met track and trace) worden in rekening gebracht.(er wordt gebruik gemaakt van postzegels). Bij vragen het aparte vragenformulier gebruiken, niet het bestelformulier - die vragen worden vaak niet tijdig gelezen. Bij vragen op het bestelformulier geldt het als onherroepelijke bestelling. Toezending geschiedt zo mogelijk per ommegaande na ontvangst van de bestelling, U ontvangt gelijktijdig een e-mail die als rekening geldt. Op het vragenformulier kunt U ook vooraf vragen wat de verzendkosten zullen zijn of informeren of bijvoorbeeld open verzending van boeken mogelijk en goedkoper is. In vakantieperioden kan enige vertraging optreden. Bij niet-verzekerde verzending geschiedt de verzending voor rekening en risico van de koper. Paypal mogelijk (tegen een toeslag van 5%). Wereldwijde verzending. Afhalen en annuleren van een geplaatste bestelling is helaas niet mogelijk.
- Alle boeken zijn compleet en verkeren in normale antiquarische staat, tenzij anders beschreven. Kleine onvolkomenheden, zoals een ingeplakte ex-libris of een naam op het schutblad, zijn niet altijd vermeld
- U handelt deze order direct af met Ponsava Books
- Na uw bestelling ontvangen u en Ponsava Books een bevestiging per e-mail. In de e-mail staan de naam, adres, woonplaats en telefoonnummer van Ponsava Books vermeld
- De Koper betaalt de verzendkosten, tenzij anders overeen gekomen
- Ponsava Books kan betaling vooraf vragen
- Boekwinkeltjes.nl probeert Kopers en Verkopers tot elkaar te brengen. Boekwinkeltjes.nl is echter nimmer partij bij een overeenkomst die gesloten wordt tussen Koper en Verkoper door gebruikmaking van de site. Als u een geschil hebt met één of meer gebruikers, dient u dit zelf op te lossen. U vrijwaart Boekwinkeltjes.nl van enigerlei vorderingen, aanspraken op schadevergoeding en dergelijke, verband houdende met dergelijke geschillen.