Titel
Plaats voor Gino
Schrijver
H. Diessel
Taal
Nederlands
Uitgever
Van Goor Zonen . // Verzendkosten Nederland = 3,60 euro
Prijs
€ 6,40(Excl. verzendkosten)
Bijzonderheden
Boek in prima staat. Hard kaft met licht beschadigd stofomslag. Er is niets in onderstreept of geschreven. Er staat geen naam voorin. Aanbiedingsblaadje voorin..
Meer info
Rome – stad van heiligen maar ook van ‘gewone mensen’. Bespreking van Plaats voor Gino door H. Diessel.
In iets andere vorm verschenen in: Inkt!, september-oktober 2011
Rome – eeuwige stad. Heilige stad. Stad van het Vaticaan – stad van de Trevi fontein – stad van paleizen. Dat was het beeld dat je in de aardrijkskundelessen op school meekreeg. Dat die stad ook een heel ander aanzicht heeft, daar was de literatuur voor nodig. Zo rond m’n twaalfde kreeg ik de jeugdroman Plaats voor Gino, geschreven door de Duitse auteur H. Diessel. Sindsdien heb ik het meermalen herlezen, vorig jaar oktober voor het laatst toen ik met vrienden een bezoek bracht aan de eeuwige stad. Ook een bezoek aan de wijk Trastevere (letterlijk ‘over de Tiber’) stond op het programma en daar kon ik iets proeven van de sfeer die in dit boek zo mooi naar voren komt. Centraal staat Gino, wiens vader is overleden waarna hij als oudste zoon voor zijn moeder en broertjes Luigi en Francesco en zusje Pippa moet zorgen. Hij besluit potten te gaan bakken en deze aan de toeristen te verkopen. Gino’s grote droom is kunstenaar te worden. De sluwe Emilio lijkt hem daarbij te willen helpen, maar wel tegen een flinke commissie. Daarop besluit Gino zelf Engels te gaan leren zodat hij de toeristen direct kan aanspreken en zijn waar kan tonen. Gelukkig heeft hij daarmee wel enig succes. Om wat meer te kunnen produceren laat Gino zijn broer Luigi potten bakken maar deze mist het ‘heilig vuur’. Op een dag op de Spaanse trappen komt Gino erachter dat Emilio hem belazert; in feite verkoopt hij veel meer en zou dus meer moeten afdragen. Gino’s vriend Ricardo treedt op als getuige. Dan is het zomer en breekt de jaarlijkse hittegolf uit. Gino zou graag als gids willen optreden maar de weinige toeristen zijn al voorzien. En dan moet opeens de huur worden betaald. Gino haalt de huisbaas over tot wat uitstel. De hitte maakt iedereen nerveus. Steeds wisselen hoop en wanhoop elkaar af; wat het ene moment een kunstwerk lijkt, is in de ogen van de toeristen een prul en soms ook volgens Gino zelf. Maar soms, ‘werd de vreugde over een goed gelukt voorwerp hem te machtig. Dan liep hij trots heen en weer en dacht: dat heb ik gemaakt, ik, Gino uit Trastevere’. Opeens krijgt hij een geweldig idee: een kraampje voor het huis vanwaar uit hij kan verkopen. Het trekt veel mensen, maar niet al te veel kopers. Als de zomer voorbij is, levert de straatverkoop weer wat meer op. Een slimme zet is om zijn zusje Pippa achter de kraam te zetten. De toeristen komen op haar frêle gestalte af en voor hij het weet verkoopt hij het ene na het andere stuk. Dag na dag trekt Gino erop uit, met zijn waren op een blad voor zijn buik. Zijn lievelingsplek is de Trevi fontein – zoals het dat ook is voor ontelbare toeristen. Gino helpt een meisje met het op de juiste manier gooien van het muntstuk in de fontein – hij raakt met haar in gesprek, zij blijkt ook te bakken en koopt een stuk van hem. En zo komt hij dag na dag aardige, gierige, geïnteresseerde en botte toeristen tegen. Een van de prachtigste hoofdstukken gaat over Gino’s uitje naar Ostia aan Zee, waar hij van een jongen diens zwembroek leent. Een dagje dat hem heel wat geld kost. Steeds opnieuw moet hij nieuwe dingen maken, zien te verkopen, zijn plaats zien te veroveren. Op een dag voorkomt hij een diefstal en de desbetreffende heer blijkt een galeriehouder. Deze is bereid werk van hem in commissie te nemen en moedigt hem dingen in majolica te maken. Het laatste hoofdstuk – ‘Gino’s succes’- speelt in de kersttijd; het is een goede tijd: één van Gino’s mooiste stukken wordt verkocht. ‘En nu wist Gino dat hij iets kon bereiken. Hoe zeer hij ook van de zee hield, het was maar goed dat hij geen zeeman was geworden. Zeelui waren er vele, maar kunstenaars …’. En daarmee eindigt deze prachtige jeugdroman, destijds aanbevolen ‘voor jongens van 10-12 jaar’ die een veelzijdig en fantasierijk beeld geeft van dat ‘andere Rome’, wat minder heilig misschien maar wel zo menselijk.
Joop Berding is boekenliefhebber en auteur.
Bron zie: http://members.ziggo.nl/jwa.berding/Plaats%20voor%20Gino.pdf
In iets andere vorm verschenen in: Inkt!, september-oktober 2011
Rome – eeuwige stad. Heilige stad. Stad van het Vaticaan – stad van de Trevi fontein – stad van paleizen. Dat was het beeld dat je in de aardrijkskundelessen op school meekreeg. Dat die stad ook een heel ander aanzicht heeft, daar was de literatuur voor nodig. Zo rond m’n twaalfde kreeg ik de jeugdroman Plaats voor Gino, geschreven door de Duitse auteur H. Diessel. Sindsdien heb ik het meermalen herlezen, vorig jaar oktober voor het laatst toen ik met vrienden een bezoek bracht aan de eeuwige stad. Ook een bezoek aan de wijk Trastevere (letterlijk ‘over de Tiber’) stond op het programma en daar kon ik iets proeven van de sfeer die in dit boek zo mooi naar voren komt. Centraal staat Gino, wiens vader is overleden waarna hij als oudste zoon voor zijn moeder en broertjes Luigi en Francesco en zusje Pippa moet zorgen. Hij besluit potten te gaan bakken en deze aan de toeristen te verkopen. Gino’s grote droom is kunstenaar te worden. De sluwe Emilio lijkt hem daarbij te willen helpen, maar wel tegen een flinke commissie. Daarop besluit Gino zelf Engels te gaan leren zodat hij de toeristen direct kan aanspreken en zijn waar kan tonen. Gelukkig heeft hij daarmee wel enig succes. Om wat meer te kunnen produceren laat Gino zijn broer Luigi potten bakken maar deze mist het ‘heilig vuur’. Op een dag op de Spaanse trappen komt Gino erachter dat Emilio hem belazert; in feite verkoopt hij veel meer en zou dus meer moeten afdragen. Gino’s vriend Ricardo treedt op als getuige. Dan is het zomer en breekt de jaarlijkse hittegolf uit. Gino zou graag als gids willen optreden maar de weinige toeristen zijn al voorzien. En dan moet opeens de huur worden betaald. Gino haalt de huisbaas over tot wat uitstel. De hitte maakt iedereen nerveus. Steeds wisselen hoop en wanhoop elkaar af; wat het ene moment een kunstwerk lijkt, is in de ogen van de toeristen een prul en soms ook volgens Gino zelf. Maar soms, ‘werd de vreugde over een goed gelukt voorwerp hem te machtig. Dan liep hij trots heen en weer en dacht: dat heb ik gemaakt, ik, Gino uit Trastevere’. Opeens krijgt hij een geweldig idee: een kraampje voor het huis vanwaar uit hij kan verkopen. Het trekt veel mensen, maar niet al te veel kopers. Als de zomer voorbij is, levert de straatverkoop weer wat meer op. Een slimme zet is om zijn zusje Pippa achter de kraam te zetten. De toeristen komen op haar frêle gestalte af en voor hij het weet verkoopt hij het ene na het andere stuk. Dag na dag trekt Gino erop uit, met zijn waren op een blad voor zijn buik. Zijn lievelingsplek is de Trevi fontein – zoals het dat ook is voor ontelbare toeristen. Gino helpt een meisje met het op de juiste manier gooien van het muntstuk in de fontein – hij raakt met haar in gesprek, zij blijkt ook te bakken en koopt een stuk van hem. En zo komt hij dag na dag aardige, gierige, geïnteresseerde en botte toeristen tegen. Een van de prachtigste hoofdstukken gaat over Gino’s uitje naar Ostia aan Zee, waar hij van een jongen diens zwembroek leent. Een dagje dat hem heel wat geld kost. Steeds opnieuw moet hij nieuwe dingen maken, zien te verkopen, zijn plaats zien te veroveren. Op een dag voorkomt hij een diefstal en de desbetreffende heer blijkt een galeriehouder. Deze is bereid werk van hem in commissie te nemen en moedigt hem dingen in majolica te maken. Het laatste hoofdstuk – ‘Gino’s succes’- speelt in de kersttijd; het is een goede tijd: één van Gino’s mooiste stukken wordt verkocht. ‘En nu wist Gino dat hij iets kon bereiken. Hoe zeer hij ook van de zee hield, het was maar goed dat hij geen zeeman was geworden. Zeelui waren er vele, maar kunstenaars …’. En daarmee eindigt deze prachtige jeugdroman, destijds aanbevolen ‘voor jongens van 10-12 jaar’ die een veelzijdig en fantasierijk beeld geeft van dat ‘andere Rome’, wat minder heilig misschien maar wel zo menselijk.
Joop Berding is boekenliefhebber en auteur.
Bron zie: http://members.ziggo.nl/jwa.berding/Plaats%20voor%20Gino.pdf
Afbeeldingen
StijnStreuvels
Zuidlaren 
Bij het verzenden bereken ik alleen de kosten van de postzegels:. .
en vanaf 50 gram t/m 2 kilo =:€ 3,60
Pakket PostNL in kartonnen doos (max 10kg) = €6,75 / verzenden met UPS =4,20 e
Waarschuwing voor kopers uit BELGIË
max. 20 gr=2,11 euro
max. 50 gr=4,22 euro
max. 100 gr=6,33 euro
max. 350 gr=8,44 euro
max. 1000 gr=9,00 euro
Verzenden naar België kan ook met Vinted. Dan moet u het pakje ophalen bij een Vinted locatie bij u in de buurt=3,99 euro. Daarvoor heb ik wel uw telefoonnummer nodig.
- Alle boeken zijn compleet en verkeren in normale antiquarische staat, tenzij anders beschreven. Kleine onvolkomenheden, zoals een ingeplakte ex-libris of een naam op het schutblad, zijn niet altijd vermeld
- U handelt deze order direct af met StijnStreuvels
- Na uw bestelling ontvangen u en StijnStreuvels een bevestiging per e-mail. In de e-mail staan de naam, adres, woonplaats en telefoonnummer van StijnStreuvels vermeld
- De Koper betaalt de verzendkosten, tenzij anders overeen gekomen
- StijnStreuvels kan betaling vooraf vragen
- Boekwinkeltjes.nl probeert Kopers en Verkopers tot elkaar te brengen. Boekwinkeltjes.nl is echter nimmer partij bij een overeenkomst die gesloten wordt tussen Koper en Verkoper door gebruikmaking van de site. Als u een geschil hebt met één of meer gebruikers, dient u dit zelf op te lossen. U vrijwaart Boekwinkeltjes.nl van enigerlei vorderingen, aanspraken op schadevergoeding en dergelijke, verband houdende met dergelijke geschillen.