Titel
Scherven
Schrijver
Gelder, Bas van
Taal
Nederlands
Uitgever
De Arbeiderspers
Prijs
€ 4,25(Excl. verzendkosten)
Bijzonderheden
groen linnen hardcover, 253 pag., 1950
Meer info
VII
Die Zaterdagmiddag verschijnt Bertha weer bij de bloeiende meidoorn; ze werkt, snel en overgegeven aan de weergave van dit stukje schoonheid. Ondertussen zit ze hier te verlangen naar de komst van een tuinder! Waarom? Ze denkt aan de danszalen van Wenen, Luzern en Florence en aan de vele gezichten, die zich aan haar opdrongen. Waarom voelde ze zich altijd alleen en nooit, als nu, geneigd tot meer toenadering? Is dit een grillige frats, een romantische bakvisbevlieging? Het is toch te gek, een doodgewone tuinder! Nee, dat is hij niet; en toch wel. Natuurlijk! Ze moet het maar van de lichte kant bekijken: een knappe man ontegenzeglijk, een scherpe geest, al is het dan zonder schoolontwikkeling; een boeiend mens! Waarom zou zo'n fleurig flirtje haar misstaan? Flirt? Ze weet, dat het dat niet is. Voorzichtig draait haar penseel de gele stampers in de lissen en tegelijk denkt ze aan dokter Van Eerden: aardige vent, maar een fat, smoor verliefd en, ondanks zijn literaire vernis, toch een oppervlakkig mens; leuk om eens mee auto te rijden, maar op de duur vervelend van ordinaire beschaving. Dan deze man op zijn klompen en in zijn blauwe kiel! Een mens, die hoe langer hoe boeiender wordt door zijn aristocratische onbeschaafdheid, en aantrekkelijker door zijn ongewone persoonlijkheid. Zou het nog lang duren voor hij komt? Vijf uur! Het kan ook nog wel acht uur worden. Maar: hij is getrouwd! Het penseel krijgt een ogenblik rust; haar ogen tasten om de bloesem van de meidoorn. Wat is er voor kwaads in vriendschap? We kunnen toch vrienden zijn, boezemvrienden desnoods! Ze vaagt de hele stoet van gedachten luchtig weg. Wat is de zedelijkheid in de koppeling van beeld en spiegelbeeld daar in het water? Is de heerlijkheid er minder volkomen om? Meteen vleugt het penseel over het doek en tovert de doorzichtige diepte van het watervlak neer en plotseling krijgt de razernij van het vak haar te pakken; ze werkt snel, geconcentreerd en voorzichtig aan de verstrengeling van zichtbare feiten en voelbare ideeën.
Middenin haar werk voelt ze, dat Arend achter haar staat; ze moet snel zijn: de kleuren worden donkerder en vaag; daarom gaat ze door, alsof ze niets merkt. Arend kijkt toe, getroffen door wat ze op het doek heeft gezet: ze heeft het linnen gedwongen om diep te zijn. Hij ziet de fijne schouders en de glorie van haar zachte haar en in een opwelling van teerheid, legt hij voorzichtig zijn
Over dit hoofdstuk/artikel
AUTEURS
Bas van Gelder
[p. 163]
handen op haar schouders; onbewogen werkt ze door; er valt geen woord, maar het lijkt of die handen haar vervullen met een goedheid en warmte, die doorstralen tot in de haren van het penseel; streek voor streek wordt zuiver, gaaf en raak. Het duurt vele minuten; roerloos volgt Arend het wonder van dit werk; hij ziet de oneindige drift van het verstilde beeld naar zijn tegenbeeld: de teerheid van open bloemharten, die elkaar zoeken. Bertha houdt haar hand in, laat het penseel op het palet naast haar vallen en zit stil, met de handen in de schoot. Voorzichtig gaan Arends handen om haar kin en drukken haar hoofd achterover; ze doet de ogen dicht; hij ziet haar mond, fris en rood met een even doorstralend flitsen van witte tanden; de ogen slaan open: blauw, blauw. Dan buigt hij zich en zegt alleen: ‘Het is prachtig.’ Haar armen gaan omhoog, vouwen zich zacht en warm om zijn nek en trekken zijn hoofd omlaag, lager, tot op het hare: ‘Arend’ zegt ze zacht en op hetzelfde moment sintelt haar het bloed tot in de tenen, onder de greep van zijn mond om de hare. De meidoorn bloeit en huivert in verrukking over naar zijn volmaakte spiegelbeeld en de ondergaande zon verft een vlam tussen hen in.
Daarna zitten ze naast elkaar en kijken naar het slootje.
Gedurende enkele ontmoetingen en gesprekken zijn Arend en Bertha steeds meer naar elkaar toegegroeid in een diepe wederzijdse gehechtheid.
Die Zaterdagmiddag verschijnt Bertha weer bij de bloeiende meidoorn; ze werkt, snel en overgegeven aan de weergave van dit stukje schoonheid. Ondertussen zit ze hier te verlangen naar de komst van een tuinder! Waarom? Ze denkt aan de danszalen van Wenen, Luzern en Florence en aan de vele gezichten, die zich aan haar opdrongen. Waarom voelde ze zich altijd alleen en nooit, als nu, geneigd tot meer toenadering? Is dit een grillige frats, een romantische bakvisbevlieging? Het is toch te gek, een doodgewone tuinder! Nee, dat is hij niet; en toch wel. Natuurlijk! Ze moet het maar van de lichte kant bekijken: een knappe man ontegenzeglijk, een scherpe geest, al is het dan zonder schoolontwikkeling; een boeiend mens! Waarom zou zo'n fleurig flirtje haar misstaan? Flirt? Ze weet, dat het dat niet is. Voorzichtig draait haar penseel de gele stampers in de lissen en tegelijk denkt ze aan dokter Van Eerden: aardige vent, maar een fat, smoor verliefd en, ondanks zijn literaire vernis, toch een oppervlakkig mens; leuk om eens mee auto te rijden, maar op de duur vervelend van ordinaire beschaving. Dan deze man op zijn klompen en in zijn blauwe kiel! Een mens, die hoe langer hoe boeiender wordt door zijn aristocratische onbeschaafdheid, en aantrekkelijker door zijn ongewone persoonlijkheid. Zou het nog lang duren voor hij komt? Vijf uur! Het kan ook nog wel acht uur worden. Maar: hij is getrouwd! Het penseel krijgt een ogenblik rust; haar ogen tasten om de bloesem van de meidoorn. Wat is er voor kwaads in vriendschap? We kunnen toch vrienden zijn, boezemvrienden desnoods! Ze vaagt de hele stoet van gedachten luchtig weg. Wat is de zedelijkheid in de koppeling van beeld en spiegelbeeld daar in het water? Is de heerlijkheid er minder volkomen om? Meteen vleugt het penseel over het doek en tovert de doorzichtige diepte van het watervlak neer en plotseling krijgt de razernij van het vak haar te pakken; ze werkt snel, geconcentreerd en voorzichtig aan de verstrengeling van zichtbare feiten en voelbare ideeën.
Middenin haar werk voelt ze, dat Arend achter haar staat; ze moet snel zijn: de kleuren worden donkerder en vaag; daarom gaat ze door, alsof ze niets merkt. Arend kijkt toe, getroffen door wat ze op het doek heeft gezet: ze heeft het linnen gedwongen om diep te zijn. Hij ziet de fijne schouders en de glorie van haar zachte haar en in een opwelling van teerheid, legt hij voorzichtig zijn
Over dit hoofdstuk/artikel
AUTEURS
Bas van Gelder
[p. 163]
handen op haar schouders; onbewogen werkt ze door; er valt geen woord, maar het lijkt of die handen haar vervullen met een goedheid en warmte, die doorstralen tot in de haren van het penseel; streek voor streek wordt zuiver, gaaf en raak. Het duurt vele minuten; roerloos volgt Arend het wonder van dit werk; hij ziet de oneindige drift van het verstilde beeld naar zijn tegenbeeld: de teerheid van open bloemharten, die elkaar zoeken. Bertha houdt haar hand in, laat het penseel op het palet naast haar vallen en zit stil, met de handen in de schoot. Voorzichtig gaan Arends handen om haar kin en drukken haar hoofd achterover; ze doet de ogen dicht; hij ziet haar mond, fris en rood met een even doorstralend flitsen van witte tanden; de ogen slaan open: blauw, blauw. Dan buigt hij zich en zegt alleen: ‘Het is prachtig.’ Haar armen gaan omhoog, vouwen zich zacht en warm om zijn nek en trekken zijn hoofd omlaag, lager, tot op het hare: ‘Arend’ zegt ze zacht en op hetzelfde moment sintelt haar het bloed tot in de tenen, onder de greep van zijn mond om de hare. De meidoorn bloeit en huivert in verrukking over naar zijn volmaakte spiegelbeeld en de ondergaande zon verft een vlam tussen hen in.
Daarna zitten ze naast elkaar en kijken naar het slootje.
Gedurende enkele ontmoetingen en gesprekken zijn Arend en Bertha steeds meer naar elkaar toegegroeid in een diepe wederzijdse gehechtheid.
Afbeeldingen
De Tresoor
Lage Zwaluwe 
Alle prijzen zijn excl. verzendkosten. Afhalen kan in Lage Zwaluwe Betalen via PayPal op verzoek mogelijk.Opruiming van mijn boekenverzameling, het loopt anders uit de hand! Kijk ook eens naar de mogelijkheid van meerdere boeken om de verzendkosten te drukken. ALTIJD EVEN IN UW SPAM KIJKEN, WANT HEEL VAAK KOMEN DAAR MIJN MAILS TERECHT
- Alle boeken zijn compleet en verkeren in normale antiquarische staat, tenzij anders beschreven. Kleine onvolkomenheden, zoals een ingeplakte ex-libris of een naam op het schutblad, zijn niet altijd vermeld
- U handelt deze order direct af met De Tresoor
- Na uw bestelling ontvangen u en De Tresoor een bevestiging per e-mail. In de e-mail staan de naam, adres, woonplaats en telefoonnummer van De Tresoor vermeld
- De Koper betaalt de verzendkosten, tenzij anders overeen gekomen
- De Tresoor kan betaling vooraf vragen
- Boekwinkeltjes.nl probeert Kopers en Verkopers tot elkaar te brengen. Boekwinkeltjes.nl is echter nimmer partij bij een overeenkomst die gesloten wordt tussen Koper en Verkoper door gebruikmaking van de site. Als u een geschil hebt met één of meer gebruikers, dient u dit zelf op te lossen. U vrijwaart Boekwinkeltjes.nl van enigerlei vorderingen, aanspraken op schadevergoeding en dergelijke, verband houdende met dergelijke geschillen.